O’na farklı hisler besliyordum. Hiç olmamıştı böyle uzun zamandır. Adını koyamadığım bir şeydi; aşk, sevgi. Adı her ne olursa olsun, O’na kalpten bir şeyler hissetmiştim.

Fakat olmadı, biliyordum aslında taa en başında. Olmayacağını adım gibi biliyordum. Bir ümitti içimdeki, bir özlemdi O’na kavuşmak için. Olmadı, düşlediğim hayaller bende kaldı. Gerçekleştiremedik o hayalleri. Belki diyorum, belki…

O’nu kaybettim ya, artık hergün karşımda. Kantine gidiyorum karşımda O,  bahçeye çıkıyorum karşımda O. Ona ulaşmak isterken bu kadar uzağımdaydın, peki ya şimdi ne değişti de her zaman karşıma çıkar oldun.

Seni her gördüğümde, kalbimdeki yarama tuz basma. Tekrar, tekrar hançerleme beni.