Rastgale

Aşkın sembolü neden kalptir? Hayatı simgelediği için mi? Vücudu idare ettiği için mi? Yoksa sürekli atıp durduğu için mi? Diğer organlarımız değil de neden kalp?

Kalbi aşkın sembolü yapmak ilk hangi denyonun aklına geldiyse bunu düşünürken kafasının güzel olduğu kesin. Zira kalp değil aşkı hiç bir şeyi sembolize edebilme yeteneğine sahip değildir benim nazarımda. Özellikle konu aşk acısı olduğunda güzel kız görmüş maganda gibi apışıp kalır, kitlenir. Çünkü kalp doğası gereği sadece 2 şey yapabilir; ya çalışır ya da durur. Eksik veya yarım yamalak çalışma gibi bir lüksü yoktur. Yani ya yaşarsınız ya ölürsünüz; her iki durumda da acı çekmezsiniz. Halbuki başka bir organınız, mesala karaciğeriniz öyle değildir. Onun eksik çalışması sizi öldürmez ama süründürür. Acı çekersiniz tıpkı aşk acısı gibi. Böbrek veya dalakta da aynı şey geçerlidir. Böbreklerinizdeki rahatsızlık yüzünden tuvalete bile zor giderken, aynı durum dalağınızda olsa adım atamaz hale gelirsiniz.

Kalbin haricinde bu organların size acı çektirebilme gibi bir özellikleri vardır. Söz konusu aşk olduğunda bunlar aşkın yerini alamaz diye düşünüyorsanız ayıp edersiniz. Zira renk olarak hemen hemen hepsi aynı tonda, kaldı ki şekilleri daha düzgün olduğundan ağaç kabuğu ve kağıt üzerine çizilmesi daha kolay.

Uzun lafın kısası kalbin acı çektirdiği nerde görülmüş; en kötü ihtimal “hık hık” deyip birkaç saniye içinde mortu çeker, küt diye gidersiniz. Fakat karaciğerin acısı tıpkı bir aşk acısı gibi yaşam boyu sizle kalır. İstediğiniz gibi eğlenemezsiniz. Farz-ı mahal felekten bir gece çalmak için dışarı çıktınız, içkinin en güzel yerinde size korkunç bir ağrı verecektir. Aynı aşk acısı gibi; en mutlu anınızda, gözünüzün önüne geçmişe dair izler çıkartır ve tek kelimeyle bütün neşenizin içine sıçar. İkisi de hayattan zevk almamanız için ellerinden geleni fütursuzca yaparlar.

Birinde ölüm huzurlu ve kolayken diğerinde yaşam hırçın ve zordur.

Benim vardığım en son nokta budur… Bence aşkın sembolü asıl karaciğerdir. İtirazı olan varmı bilmiyorum. Hoş, itirazlarınız çok da umurumda sanki.

Bütün Karaciğerimle, Sevgi ve Saygılarımla;
Hacı Gökhan Akman

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan
koşar gibi yürüyüşün
karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın
karanlık boşluklarında akıp giderken zaman

adımla nasıl berabersem öylece beraberiz
seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye
gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat
koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz
ve sonra her zaman her ölümlüye
aynı şartlar altında kısmet olmayan
gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın

ATTİLA İLHAN

Şu aralar,final döneminde fazla yazma fırsatı bulamıyorum. Bu dönem benim için oldukça yorucu geçiyor.  Şuan itibari ile 2 sınavı atlattık. İmal ve Türkçe sınavları olduk ve imal beklediğim gibi geçmesede kötü’de değildi. Umarım BA alırım. 4 kredilik bir ders olması onu bir kademe öne taşıyor. 4 * 3.5 = 14 gibi etken edecek olması not ortalamam için oldukça iyi olurdu. Bu dönem not ortalamamın üstüne çok düşüyorum, çünkü genel not ortalamamı 3 üstüne çıkarmam gerekli. “Ne olacak 3 üstü ortalama” diye sorabilirsiniz, çünkü hayallerim var. Yurt dışı yüksek lisans, master için 3 ortalamanın üstünde olmam gerekiyor.

Bugunku sınavda farkettiğim bir başka nokta daha var. Uzun zamandır okulda görmediğim bir çok arkadaşımı gördüm. Çoğu derslere pek gelmez. 3 aydır görmediğim yüzleri bugun sınavda gördüm. İnsanları bıktıran sınavlar, onları bir araya getirebiliyor

Burda mutluluğumu paylaşmayı seviyorum. Dün ( 28.05 ) en düşük sonuç beklediğim dinamik notları açıklandı. Kantinde imal usulleri çalışırken, arkadaşım yanıma gelerek “Yine AA’yı çaktın” demesi beni bir an şok içine soktu. Hangi ders demeye kalmadan “dinamikten 100 – 80 almışsın” dedi. En düşük beklediğim sınavdan bu kadar yüksek almış olamazdım. İlk sınavımın 100 olmasından dolayı biraz rehavete kapılmıştım. Çok güzel geçmemişti benim için sınav. Arkadaşımı bir anda sarsmaya başladım ve “şaka mı yapıorsun?” demeye başladım. Fark ettimki hiçte şaka yapar gibi durmuyordu. Hemen panoların olduğu yere koştuk ve listede ismimi gördüğümde arkadaşım şaka yapmıyordu. “90 vize ortalamam var” ağzımdan çıkan ilk sözler oldu. İnanılmaz şok içindeydim, çünkü hiç kimsenin bulmadığı sonuçları bulmuştum. Kendimle tereddüt ediyordum. Eğer 3 kişiden fazlası aynı sonucu buldu ise benim için doğru olan odur.Fakat bu sefer tam tersi gerçekleşti ve benimki doğru oldu. Artık içim çok rahat, çünkü en korktuğum sınavdan, sınıfın en yüsek notunu alma başarısını gösterdim. Artık vizeleri düşünmek geride kaldı.Önümde finaller var.

Bugunden itibaren finallere harıl harıl çalışmaya başlıyorum. 1 Haziranda ilk sınavım -imal usulleri- var. Can Çoğun hocamızın girdiği derste, bir çok imalat usulünü gördük. Çağdaş ve eski döküm yöntemleri, kaynak yöntemler, sıcak soğuk işlemler, saç levha işlemleri, toz metarulujisi, metal kesme yöntemleri, tezgahlar ve ölçüm bu derste gördüğümüz ana başlıklardır. İmal ( 1.06 ) sınavımdan sonra Türkçe ( 2.06 ) ve dinamik ( 3.06 ) sınavlarım geliyor.Çalışmaya bu yazımdan sonra kesin başlayacağım buna kendi kendime söz veriyorum. Umarım sözümde dururum ve bu dönemi en iyi şekilde kapatabilecek çalışmayı gösteririm

Pazartesi günü ( 25.05 ) Selinin mezuniyet töreni vardı. Kep attılar, içinde başarılar yazan kağıttan aldılar ama benim dahada dikkat çektiğim bşaka bir konu vardı. İstiklal marşının ardından genç fizikçiler “Gazi Yemini” ettiler. Bu yeminde şu söz dikkatimi çekti “Anayada yer alan, Atatürkçü milliyetçiliğime bağlı kalacağıma”. Atatürk diğer inkilaplarına ait bir söz bulunmazken Milliyetçilik konusunda bir sözün bizim üniversitemizin yemininde olması beni düşündürdü.

aşk -başbakanın deyimiyle- teğet geçiyor.

BİRİSİ

Bir şey var aramızda
Senin bakışından belli
Benim yanan yüzümden
Dalıveriyoruz arada bir
İkimizde aynı şeyi düşünüyoruz belki

Gülüşerek başlıyoruz söze
Bir şey var aramızda
Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek

Fakat ne kadar saklasak nafile
Bir şey var aramızda
Senin gözlerinde ışıldıyor
Benim dilimin ucunda

Nahit Ulvi AKGÜN

Yukarda gördüğünüz -ki benim çok sevdiğim bir şiirdir- şiiri 3 senedir hoşlandığım ama bir türlü açılamadığım kıza gönderdim. Biliyorum aptalca belki biraz, internet üzerinden iletişim kurmak hiç güzel değil.Bunların hepsini kabul ediyorum ama onu okulda görebilme fırsatım olmuyor. Görsemde etrafında bir arkadaş ordusu ile dolaşıyor. Ona ulaşmak ne denli zordu anlatamam size. Bu yüzden ona internet aracılığı ile ulaşmayı tercih ettim. Yukarda gördüğünüz şiir gönderdim. Bir cevap atmadı tabiki de. Olaya benim açımdan bakarsak ondan en azından bir teşekkür yazısı beklerdim.Onun açısından bakarsak ümit vermemek adına bana cevap vermemiş olabilir. Sonuçta üzülen yine ben oldum Sağlık olsun Koray.